عبای مدوری است که به رنگ سبز می باشد و قسمت فرو دین ندارد و پود آن از پشم است و خواص علماء و مشایخ آن را پوشند و ن از لباس های عجمان است .
-طالش قومی می باشد از مردم گیلان ، گویند اولاد تالش پسر یافت بن نوح بود که آنان را تبالشان می خوانده اند .
- طایفه ای در گیلان و آذربایجان که یک قسم از فارسی دری تکلم می کرده اند و گویا اهالی آذربایجان قبل از غلبه ی نژاد ترک بوده است .
- کادوس یونانی شده کله تالوش است که در قرون بعد طالش یا تالش شده است نامی که یونانی یونانی ها بر مردم سرزمین گیلان یعنی گیل ها داده اند .
بعضی محققین کادوسیان را قبل از آمدن آریایی ها به این سرزمین می دانند و این ها در گیلانو قسمت شمال شرقی آذربایجان ( عنبران و میناباد فعلی ) سکونت داشته اند . این مردم در زمان اردشیر مانند بسیار از ایالات دیگر شورش کرده و شاه برای فرو نشاندن شورش آنان در راس قشونی مرکب از ۳۰۰ هزار سواره عازم شد و در دفع طیلسان یا کادوسیان در کوه های شمال غربی البرز ، شاه بهره جندانی نیافت و در واقع شکست خورده و با به کار بستن حلیله سپاه نتوانست سپاه خود را از مهلکه نجات دهد .
- پلو تارک در کتاب اردشیر ( بند ۲۸-۲۹ ) ، در جایی که در باره جنگ اردشیر دوکم با کادوس ها سخن می گوید سرزمین کادوسیان را اینگونه توصیف میکند :
«کادوس مملکتی است کوهستانی و صعب العبور که همیشه ابرها آسمان آن را پوشانیده است و در جنگل هایش سیب و گلابی خودرو فراوان است . »
- احمد کسروی محققی است که راجع به کلمه ی تالش تحقیق نموده است و می گوید :
« استرابو دانشمند شناخته شده ی یونانی که کتاب خود را در جغرافیا و در دو هزار سال پیش نوشته است، در گفتگو کردن از مادها ( ماد آتروپاتن ) که خاستگاهش آذربایجان کنونی است ، ایل های کوچ نشین آذربایجان را بیدن سان نام برد . ( کرتیان،آماردان،تاپوران،کادوسیان)
محقق یاد شده پس از گفتگو درباره ی محل سکونت یکایک اقوام یاد شده در مورد کادوسیان می گوید :
« این بی گفتگوست که نشیمن کادوسیان در کوهستان شمال شرقی آذربایجان و در آنجایی بود که اکنون نشیمن تالشان است . »
و این محل امروزه با محل سکونت تالشان ( بخش عنبران و دهستان میناباد ) شهرستان نمین از استان اردبیل مطاقبت دارد .
« کادوسیان مرمی بودند که در گیلان جا داشتند و ظاهرا نیاکان تالش های کنونی بوده اند . و این مردم از بومیان سابق ایران پیش از آمدن آریایی ها بودند.»
« کادوس ها یا کادوسیان که در منابع تاریخی قدیمی آن را کاتی شان یا کاتوزیان می گفتند از قبایل مهم ومستقل بوده اند و طالش های کنونی بر اساس منابع تاریخی همان کادوسی ها هستند که اکنون در غرب گیلان و شرق اردبیل حضور دارند ، و در گذشته از نظر سیاسی قدرت مسلط منطقه را تشکیل می دادند و زندگی آنان بیشتر بر مبنای نیمه شبانی استوار بود، اما با توسعه ی کست غلات در ناحیه تالش و پاره ای از کشت های خصصی مانند چای و توتون در فومنات شکل زندگی آنان تغییر یافت و به یکجا نشینی تبدیل شد . »
رباعیات قرن ۱۶ میلادی را م-و-میلر مطالعه کرده است نشان می دهد که زبان شهر اردبیل بسیار به تالش نزدیک بوده است . در دوره ی صفویه بسیاری از تالش زبانان به قوچان و دیگر بلاد کوچ کرده اند . مکان تالش هایی که در آذربایجان از قدیم سکونت داشته اند و داند عبارتند از : میناباد ، پیله رود ، عنبران سفلی ، عنبران علیا ، امین جان ، کولش ( گلشن ) ، جید ، مسجد محله ، فتح مقصود ، میرزانق ، زوواند و قسمتی از اجارود و کلیه دریغ و نمین از توابع در اصل تالش نژادند.
منبع :- تالش نشینان بخش عنبران،دانشمند جهانگیری میناآباد
نظرات شما عزیزان:
رضازیبایی ها 
ساعت21:56---24 دی 1391
درضمن ماهم خاطراتی ازاین کفش های پلاستیکی داشتیم باگم شدن درچمن ها وپاره شدن بندوخیلییییییییییییییییییییییی یی.............
|